posted on 04 Nov 2009 19:50 by sawarenai in Holiday
วันนี้ตื่นมาแต่เช้าเพราะเสียงปลุกของโทรศัพท์ ไม่รู้ทำไมมันต้องปลุกทุกเช้วด้วย
มันปลุกทุกหกโมงเช้า แล้วแบบบางวันไอ้เราก็อยากนอนตื่นซักแบบแปดโมง
เฮ้อ แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้นมาปิดแล้วก็นอนต่อจนถึงแปดโมงครึ่ง อดทานข้าวช้าว โฮก
ตอนเช้าเรียนเรื่องการชวนไปทำนั่นนู่นนี่ มีตัวอย่างให้ดูคือชวนไปเล่นรถไฟเหาะ
ไม่อยากจะบอกว่าผู้ชายที่อยู่ในดีวีดีหน้าเหมือนคนที่เล่นหนังวายเลย ฮ่าๆๆๆ
เรียนตอนเช้าจะนั่งจ้องนาฬิกาทุกวัน เพราะว่าอยากรีบไปทานข้าวกลางวันแล้ว
วันนี้เพื่อนที่นั่งข้างๆก็บ่นว่าเมื่อไหร่จะได้ทานข้าวหิวแล้ว โอยยย สุดยอดทรมาน
แล้ววันนี้เซ็นเซย์ปล่อยช้า ตอนแรกนึกว่าจะไม่ทันแล้ว แถวยาวแน่ๆเลย
แต่สรุป คนอื่นก็ยังไม่มีเลย แปลกจริงๆ วันนี้สงสัยเค้าปล่อยเช้ากันหมด
อาหารกลางวันก็ทานไอ้ที่ชอบๆ ซ้ำๆเดิมๆไม่กี่อย่าง ตบท้ายด้วยชาเขียวร้อน
เมื่อคืนมีเจ้าหน้าที่โทรมาบอกว่ามีพัสดุมาส่ง เป็นโทรศัพท์มือถือ
คือตอนแรกว่าจะไปหาซื้อมือถือ แต่ที่ญี่ปุ่นมันไม่ง่ายเหมือนเมืองไทยเลยตัดใจ
แต่แล้ว ก็ได้มาจนได้ เพราะว่าคุณแม่ของมินามิเค้ามีโทรศัพท์เติมเงินเครื่องนึง
มินามิเลยส่งมาให้ที่หอ เพราะไม่มีเวลาออกมาเจอกัน ตอนนี้เลยมีมือถือใช้แล้ว
ไม่รู้ว่าในเครื่องมีเงินเท่าไหร่ ยังงงกับวิธีเช็คเงินของมันอยู่เลย ฮ่าๆๆๆ
เป็นมือถือสีขาวแบบพับ น่ารักดี แต่ส่งเมลไม่ได้อ่ะ โทรออกรับสายได้อย่างเดียว
เมื่อตอนกลางวันทานข้าวเสร็จก็โทรไปหาตูนแล้วบอกว่า เออ เบอร์นี้นะ
แต่คงไม่ได้ใช้โทรคุยกันเท่าไหร่หรอก รายนั้นเค้ายุ่งงงงงงง
ตอนบ่ายไม่มีเรียนพูด แต่มีเรียนโอริกามิ เซ็นเซย์ที่มาสอนใส่กิโมโนเลย
ขอบอกเลยว่าไอ้พวกพับๆทำๆแปะๆ ไม่เคยทำได้ดีเลย ไม่ถนัดอย่างแรง
แต่ทำยังไงได้ มันก็ต้องเรียน ตอนแรกพับปืนเสียง ที่สะบัดแล้วจะมีเสียง
หลังจากนั้นก็พับ ปลา หมวกซามูไร ซากุระ กล่อง แล้วก็พับเรือ
เซ็นเซย์ให้กระเป๋าเล็กๆมาเป็นที่ระลึกด้วย น่ารักมากๆ สีชมพูลายจุด
ยาสีฟันหมดตอนเย็นเลยถีบจักรยานไปที่ซุปเปอร์คนเดียว รีบซื้อๆแล้วกลับมา
ทานข้าวเย็น แล้วก็ขึ้นมาอาบน้ำ ก่อนนะมานั่งทำการบ้านจริงจัง
เมื่อเย็นทั้งคุณพ่อคุณแม่โทรมา คุยยาวววว ได้อีกกกกก อ่อ ได้คุยกับมาริด้วย
ตื่นเต้นกันใหญ่จะได้เจอกันละ เห็นว่าจะพาไปอควอเรี่ยม ฮ่าๆๆๆ
มีมือถือแล้วมันสะดวกขึ้น ดีจริงๆเล้ย ตอนนี้นั่งทำสไลด์รายงานหน้าชั้นพรุ่งนี้
หัวข้อเกี่ยวกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง เลยเอาเรื่องการเบียดเสียดบนรถไฟมาพูด
สงสัยพูดเสร็จโดนคนญี่ปุ่นส่งกลับมาไทยแน่เลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โอยย รำคาญคนจีนอ่ะ มีกลุ่มใหม่เพิ่งมา เสียงดังมาก ทำไมไม่เกรงใจกันบ้าง
มาถึงไม่กี่วันนะ จัดปาร์ตี้กันเสียงดังจนหนวกหูเลยอ่ะ ไม่ไหวววววว
แล้วเวลาออกมาเล่นคอมหน้าลิฟต์ก็ส่งเสียงดังมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
ปล วันนี้ง่วงจัง สงสัยอาบน้ำแล้วสบายตัว เลยง่วงไว ฮ่าๆๆๆๆๆ
posted on 03 Nov 2009 18:20 by sawarenai in Holiday
หลังจากที่เมื่อคืนคิดแล้วคิดอีกว่าจะไปไหนดี สรุปว่าตอนเที่ยงคืนก็มีคนจะไปเที่ยวด้วย
เป็นใครไปไม่ได้นอกจากซาเอะซัง ฮ่าๆๆๆ ตอนแรกส่งเมลเข้ามือถือไปว่าพรุ่งนี้ว่าง
ซาเอะซังเลยถามว่าอยากไปไหน อยากทำอะไร เลยบอกไปว่า อยากดูหนัง ฮ่าๆๆๆ
หนังที่อยากดูทำมาจากการ์ตูนก่อน "Boku no hatsu koi wo kimi no sasagu"
ไม่รู้จำชื่อเรื่องผิดรึเปล่าแต่การ์ตูนไทยชื่อว่า หัวใจนี้เพื่อเธอ รึยังไงนี่แหละ
วันนี้ตื่นสายเลยต้องรีบแต่งตัวแล้วออกไป แล้วไม่ได้หยิบโค้ทมาด้วย
ไม่อยากจะบอกว่าวันนี้หนาวที่สุดตั้งแต่มาอยู่ญี่ปุ่น 7c/13c โฮกกกก
ตอนไปเกาหลีมันหนาวกว่านี้ก็จริง แต่ว่าตอนนั้นใส่หลายชั้นเลยไม่เป็นไร
วันนี้ใส่เสื้อแขนยาวแล้วก็เสื้อกั๊กเฉยๆเอง เดินออกไปที่สถานีนี่แบบ หนาววว
นัดกันไว้สิบเอ็ดโมงแต่ตัวเองมาถึงก่อนเลยยืนรอท่ามกลางความหนาวหน้าคาเฟ่
อิเคบุคุโระวันนี้คนเยอะเช่นเคย เด็กวัยรุ่นที่นี่แม้จะเป็นวันหยุดก็ใส่ชุดนักเรียน
พอเจอกับซาเอะซังก็รีบบบบบึ่งไปที่โรงหนังก่อนเลย เป็นโรงเล็กๆ แต่คนเข้าคิวยาว
หนังเรื่องนี้ฉายแต่โรงนี้ ถ้าไม่งั้นต้องถ่อไปชิบูย่า ไม่ก็ชินจูกุ ซึ่งขี้เกียจไปกัน
รอเข้าคิวซื้อตั๋วกันพักนึงแล้วก็ไปที่สถานีซื้อตั๋วชินคังเซ็นสำหรับเสาร์อาทิตย์
ตอนแรกว่าจะไปซื้อที่เคานเตอร์ แต่ขี้เกียจรอ เลยซื้อที่เครื่อง แป๊ปเดียวก็เสร็จ
รอบหนังตอนเที่ยงเต็ม เลยดูรอบสามโมง เพราะฉะนั้นก็เลยเหลือเวลาเยอะ
ตอนแรกก็เดินเล่น เสร็จแล้วก็ไปทานอาหารกลางวันกัน คาโบนาล่าอร่อยยย
อิ่มแบบไม่ต้องเสียเงินอีกแล้ว ซาเอะซังไม่ยอมให้จ่าย เกรงใจอ่ะโฮกกก
คราวที่แล้วก็เลี้ยงเค้กกับชาที่ชิบูย่า คราวนี้เลี้ยงสปาเก็ตตี้อีกแล้ววววว
ซาเอะซังบอกว่าเอาไว้ฉันไปไทยแล้วค่อยเลี้ยงข้างฉันคืนแล้วกันนะ ฮ่าๆๆ
ทานเสร็จก็ออกมาเล่นในเกมส์เซ็นเตอร์ เล่นนั่นนู่นนี่ แต่เน้นจับตุ๊กตากัน
ก่อนดูหนังแวะไปที่ เนโกะบุคุโระ เป็นที่ที่เข้าไปแล้ว ได้เล่นกับน้องแมว
น้องแมวนอนอืดดดเยอะมากกก ตัวอ้วนๆทั้งนั้นเลย ขนนิ่มสุดๆ
และแล้วก็ถึงเวลาดูหนัง กลับมาที่โรงหนัง เข้าห้องน้ำ ซื้อป๊อปคอร์น
โอย ป๊อปคอร์นที่นี่เล็กมาก และซื้อผสมไม่ได้ แต่เอาเข้าจริงๆไม่ได้ทานเท่าไหร่
ในโรงหนังจุได้ประมาณร้อยกว่าคน คนข้างๆเป็นผู้ชาย ใส่แว่น เท่ห์เชียว
ตอนแรกคุยกันเสียงดังมาก แต่พอหนังฉายทุกคนก็เงียบ ดูกันแบบมีมารยาทมาก
ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เวลาจะหยิบป๊อปคอร์นเข้าปากกันทีก็ค่อยๆ สุดยอดจริงๆ
ได้ดูหนังตัวอย่างของจินด้วย เห็นว่าจะฉายเดือนมกราคมปีหน้า อู้ววว
เมื่อเช้าจริงๆก่อนออกมาจากห้องก็มีข่าวเกี่ยวหนังของจิน แต่รีบแต่งตัวเลยไม่สนใจ
เอาหละพูดถึงหนังเรื่องนี้กันหน่อย ตอนแรกกังวลนะว่า ซับก็ไม่มีจะดูรู้เรื่องมั้ย
ขอบอกเลยค่ะ เพิ่งรู้ตัวว่าภาษาญี่ปุ่นตัวเองไม่ได้แย่อย่างที่คิด ดูรู้เรื่องทั้งเรื่องเลย
อาจจะเพราะว่าในเรื่องเค้าไม่ได้พูดคำยากๆหละมั้ง ฮ่าๆๆๆ มันเลยรู้เรื่อง
เนื้อเรื่องดำเนินเรื่อยๆ ภาพ เสียง ทุกอย่างดี โดยเฉพาะนักแสดง ชอบบบ
นางเอกนี่คือนางเอกเรื่องเดียวกับฮานาโยริดังโกะ ชอบมาตั้งแต่เป็นซุคุชิแล้ว
เรื่องนี้จะเป็นคนกล้าแสดงออกมากกว่า แล้วก็แต่งตัวน่ารัดทั้งเรื่องเลย
พระเอกก็ดูดีนะ แม้ว่าจะไม่หล่อเท่ารุ่นมิอุระ ฮิโระ ชุนก็ตามเถอะ
ไม่อยากจะบอกว่าร้องไห้ตั้งแต่เริ่มเรื่อง (มันรีบไปไหน) มันซึ้งอ่ะ
ผู้ชายญี่ปุ่นที่นั่งข้างๆก็ร้องไห้ ตกใจอ่ะ ร้องกันเยอะ แทบทั้งโรงเลย
มีคนร้องหนักจนสะอื้นก็มี นั่งตกใจกับซาเอะซัง อินและซึ้งขนาดนั้นเลยเรอะ
ที่ญี่ปุ่นเค้าจะดูจนกว่าจะฉายชื่อทีมงานเสร็จ ไม่เหมือนบ้านเราที่เดินออกเลย
ดูหนังเสร็จก็กลับมาเลย แต่วันนี้รถไฟต้องเปลี่ยนเยอะหน่อย ชานชะลาหนาวววว
กว่าจะถึงห้องก็หกโมงจะทุ่มแล้ว โฮกกก ไม่อยากออกไปซื้อเบ็นโตะเลยต้มบะหมี่
นี่เดี๋ยวต้องเตรียมรายงานหน้าชั้นของวันพรุ่งนี้ ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มเลย
เอ้ โอฟุโระวันนี้เอากลิ่นอะไรดีน๊าาาาาาาาาา เอากลิ่นคาราเมลแล้วกันนน ฮ่าๆๆๆ
posted on 02 Nov 2009 15:50 by sawarenai in Holiday
วันนี้ที่ไซตามะมีงานประจำจังหวัด ก็เลยนั่งรถไฟไปเที่ยวที่งานกัน
สถานที่จัดงานมันอยู่ที่ไซตามะ ซุเปอร์อารีน่าเลย ด้านนอกก็มีบู้ทด้านในก็มีงาน คนเยอะมาก
คนส่วนใหญ่ที่มาเที่ยวจะใส่ชุดญี่ปุ่นมาเลย เค้าใส่กันมาเดินแบบปกติมาก สวยเลยหละ
มองไปทางไหนก็เจอแต่คนแต่งชุดประจำจังหวัดมา ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ใส่มาเยอะมากจริงๆ
ตอนแรกที่ไปเค้ายังไม่เปิดงานในส่วนของด้านนอก ก็เลยเดินเข้าไปเที่ยวในอารีน่า
นึกถึงคอนทีของโทโฮเลย ตอนนั้นมาปิดที่อารีน่าที่นี่ ในดีวีดีดูใหญ่อลังการรรร
พอเข้าไปจริงๆ มันไม่ได้ใหญ่ไปกว่าอิมแพ็คอารีน่าบ้านเราเลยนะ พอๆกันเลย
แต่มันจะดูกว้างกว่า แต่ของเราสูงและยาวกว่า อารมณ์ประมาณนั้นเลย
เดินไปอีกฝั่งของอารีน่าก็จะมีเวทีแล้วก็มีกิจกรรม เล่นกับเค้าด้วยแต่ไม่ชนะ ฮ่าๆๆ
เที่ยวด้านในเสร็จแล้วก็เดินมาด้านนอก ช่วยเอาใบปลิวของสถาบันไปแจกที่หน้างาน
มีทั้งคนรับและไม่รับ แจกได้ซักพักก็ทนไม่ได้ หิววว เลยหอบหิ้วลงไปที่ใต้ดิน
เดินดูแผนผังแล้วก็ตัดสินใจจะเข้าร้านทงคัตสึค่ะ ทั้งร้านมีแต่ทงคัตสึจริงๆค่ะ
ทุกคนสั่งเมนูเดียวกันหมดเลย พออาหารมาก็ต้องปรุงน้ำจิ้มเอาเองก่อน โฮกกก
ในถ้วยน้ำจิ้มจะมีงา เราต้องเอาไอ้สากอันเล็กๆตำแล้วเอาน้ำจิ้มมาใส่แล้วคนๆ
เนื้อหมูอร่อยแต่ตรงปลายๆมันมีมันอ่ะ ไม่ชอบเลย อิ่มอร่อยเสร็จแล้วก็ไปเล่นเกมส์
ตอนแรกไปเล่นไอ้เกมส์ๆตีๆ แล้วก็ไปถ่ายพุริกัน การถ่ายพุรินั้นยังไม่น่าพอใจ ฮ่าๆๆ
คือญี่ปุ่นเนี่ยถ้าไปที่ไหนที่นั่จะมีตู้แล้วจะมีลายไม่ก็กรอบของสถานที่นั้นๆ
อย่างไปที่โตเกียวทาวเวอร์ก็จะมีลายโตเกียวทาวเวอร์เป็นฉากหลังให้สวยงาม
มาที่นี่ก็จะมีกรอบไซตามะ ซุเปอร์อารีน่า แต่คราวนี้ลืมเลือกกรอบ เลยไม่มี โฮๆ
กลับมาที่บู้ทแล้วก็ไปเดินเล่นต่อ มีซุ้มอาหารไทยด้วย ขายกะเพราจานละห้าร้อยเยน
งานมันมีแต่บู้ทต่างชาติเยอะ อาหารก็นานาชาติ แต่ซุมเกาหลีน่าทานสุดเลย แต่ไม่ได้ลอง
เดินไปเจอบู้ทนึงเค้าเองชุดประจำชาติแต่ละชาติมา คนที่ยืนใส่ชุดไทยพอดีเลย
ตอนแรกเค้าทักมาเป็นภาษาญี่ปุ่น ไอ้เราเลยเออ คนญี่ปุ่นหละมั้งเลยตอบกลับเป็นญี่ปุ่น
แล้วราวแขวนชุด คือเห็นแล้วว่าชุดไทยมันเล็กเลยไปจับๆฮันบก สีชมพูสวยมาก
พี่เค้าเลยเดินมาถามว่าใส่ชุดนี้เลยมั้ย น่ารักแน่ๆ ก็เลยบอกเค้าว่าอยากใส่ชุดไทยมากกว่า
เค้าเลยถามว่า เอ๊ะ ทำไมหละคะ รึว่าเผ็นคนไทยเหรอคะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เลยบอกว่าคนไทยค่ะ
พี่เค้าเลยคุยต่อเป็นภาษาไทยแล้วบอกว่า ตอนแรกที่เห็นนึกว่าเป็นคนเกาหลี
นู๋ไปเหมือนคนเกาหลีตอนไหนคะพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ สุดท้ายเลยใส่ชุดไทยค่ะ
เดินเข้าไปในซุมเปลี่ยนๆถอดๆแล้วออกมาถ่ายรูปด้านนอก เค้าให้เป็นโพลารอยด์มา
เป็นกางเกงม่วงกับสะไบชมพู น่ารักกกก ชอบอ่ะ ชุดไทยของเราสวยจริงๆนะ
ตอนยืนถ่ายคนมองเต็มเลย แต่ถ่ายออกมาแล้วสวยนะ พี่เค้าใส่สังวาล สร้อยมุกไรให้เต็มเลย
เสร็จจากที่งานนี่ตอนบ่ายแล้วก็เดินทานไปที่กินซ่า นั่งรถไฟประมาณสี่สิบนาทีได้
พอถึงก็ไปเดินเล่นถ่ายรูป ย่านนี้ของแบรนด์ทั้งนั้นเลย คนเดินเยอะมาก
วันนี้เค้าปิดถนน เลยเดินกันสบาย ฮ่าๆ พอได้เวลาเลยไปทานข้าวกลางวันกัน
วันนี้นากาคาว่าซังพามาทานบุฟเฟ่ต์ชาบูและสุกี้ยากี้ โฮกกกกกกกกกกกกกก
เนื้อเค้าอร่อยจริงๆค่ะ แม้ว่าหัวละสองพันเยน แต่ ไม่ไหวแล้ววว อร่อยมากกก
ทานกันจนพุงกางแล้วก็แยกย้ายกัน เพื่อนสองคนกลับมาที่ไซตามะก่อน
ตัวเองก็ไปต่อที่อิเคบุคุโระกับเพื่อนอีกคนนึง แล้ววันนี้ไม่ได้เอาหนังสือไกด์มา โอ๊ะแย่ละ
พอไปถึงขึ้นมาจะหาไอ้ห้างซันไชน์ซิตี้เพราะอยากไปดูอควิเรี่ยม แต่หาไม่เจอ
เดินวนเกือบชั่วโมง แผนที่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร สรุป ออกผิดประตู มันต้องไปฮิกาชิ
พอเดินไปเจอก็รีบขึ้นไปชั้นที่อยากไป สรุป เค้าปิดตั้งแต่หกโมง เซ็งเป็ดด
ลงมาอีกชั้นเป็นเมืองน้องแมว คนขายบัตรเป็นลูกครึ่งเลยพูดอังกฤษกัน
โอยยย ภาษาอังกฤษที่ไม่ได้พูดมานานนนนนน ดีใจที่ได้ใช้บ้าง โฮกกกกกก
ข้างในเป็นอะไรที่แบบเจ๋งมาก เป็นแมวหมดเลย มีดินแดนผจญภัยอะไรเยอะแยะ
แต่ไม่ได้ลองเข้าไปเล่นเลยซักอย่าง แต่ได้ทานเครป ครีมอร่อยมากกกกก
เดินจนขาลากก็เดินออกมาแล้วงมทางออกจากห้าง สรุปออกไปคนละทางกับที่เข้ามา
แต่ไม่อยากจะบอกว่า ดีแล้วที่ออกมาทางนี้ เพราะทางที่ออกมานั้นคือสิ่งที่เราต้องการ
มันออกมาแล้วเจอกับถนนโอโตเมะ โฮกกกกกกกก เห็นโปสเตอร์การ์ตูนวายหลาเลย
แม่เจ้าาาาาาาา เดินไปไม่รอช้า ลากเพื่อนไปด้วยแม้ว่าเพื่อนจะเป็นผู้ชาย
ได้ลงไปร้านที่มันอยู่ใต้ดินด้วย สวรรค์สาววายชัดๆ ละลานมากกกกก
ในร้านมีแต่ผู้หญิง มีแต่เพื่อนเราที่เดินลงมาเอ๋อๆ แต่ก็ลงมาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
เดินดูแต่ไม่ได้ซื้ออะไร ตอนเดินกลับก็แวะร้านการ์ตูน มีเก้าชั้น สูงได้อีก
แต่ละชั้นเค้าจะจัดหนังสือตามประเภท ร้านนี้คนเข้าทั้งหญิงชาย
หญิงสาวเลือกชมสินเค้ากันแบบเหมือนซื้อต่างหู แต่จริงๆมันคือการ์ตูนวาย
ออกมาจากร้าน ตกใจ ฝนตก เลยวิ่งไปซื้อร่ม แล้วก็เดินกลับมาที่สถานี
แต่ระหว่างทางเจอร้านคิตติ้ แอบเห็นดูโอเฮเลนจัสมิน เลยวิ่งไปถ่ายรูปมาฮ่าๆ
กว่าจะมาถึงที่ห้องตัวเองนี่เล่นเอาล้าเลย วันนี้เดินเยอะ และทานเยอะจริงๆ
กลับมาเลยต้มมาม่า แต่ห้องตัวเองไม่มีตะเกียบ ในถ้วยก็ไม่มีให้ ซวยจริงๆ
ต้องใช้ช้อนน้ำชาพยายามทานมันให้รอด แล้วตบท้ายด้วยพุดดิ้งที่ซื้อไว้
ตอนนี้อาบน้ำสระผมแช่โอฟุโระเรียบร้อยด้วยกลิ่นนมคาราเมล หอมมชื่นใจ
ง่วงมาก ดีนะที่การบ้านทำเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนวันเสาร์ ไม่งั้นวันนี้กลับมาแย่แน่
ปล. อาทิตย์นี้ ไปนาโงย่าแน่นอนแล้ว(มั้ง)
posted on 31 Oct 2009 19:25 by sawarenai in Holiday
Trick or Treat?
วันฮาโลวีนแบบนี้มันก็ยังจะช็อป (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)
วันนี้มีจัดกับเพื่อนที่เคยเรียนไฮสคูลด้วยกันที่ฮาราจุกุตอนสิบเอ็ดโมง
จริงๆตื่นมาตั้งแต่เช้าแล้ว มานั่งอ่านการ์ตูนที่เพิ่งไปสอยมาจากซึทายะ
อ่านเพลินจนลืมเวลา จนเพื่อนที่จะไปพร้อมกันต้องโทรมาตาม ขอโทษ
ไปถึงฮาราจุกุช้าสิบห้านาที แต่ไอรินเองก็มาช้าพอกัน เลยไม่เป็นไร
เพื่อนๆที่มาด้วยกันแยกกันไปเดิน ส่วนตัวเองกับไอรินก็ไปหาข้าวทาน
เดินไปทานข้างที่หัวมุมของOmotesando เป็นเบอร์เกอร์เนื้อ อร่อยมาก
หลังจากนั้นก็มาเดินซื้อของกันที่ฮารา สอยเสื้อมาตัวนึง น่ารักดี ฮ่าๆๆๆ
ไอรินก็ซื้อเสื้อที่ยามะพีใส่เป็นพรีเซ็นเตอร์มาครบเซ็ท ฮ่าๆๆ แพงนะนั่น
และแล้วก็บ้าคลั่งลงไปเล่นกาจาปองกันตามร้านรูปปาปา อูยยยยยย
ตอนแรกที่มากับมินามิลองเล่นของโทโฮได้ยุนโฮ แต่วันนี้อันแรกได้แจจุง
อันที่สองไอรินเลยขู่ว่า ถ้าได้มิกกี้จะเป็นไงอ่ะเมเม่ มองหน้าไอรินแล้วแบบ พูดทำไม
สรุป มาจริงๆค่ะ ยูชอนแรงค่ะ อันที่สองเลยเป็นรูปยูชอน โฮกกกกกกกกก
ลองไปเล่นของนิวส์ ได้โคยาม่า ไอรินเล่นตั้งสามทีกว่าจะได้ยามะพี ฮ่าๆๆๆ
หลังจากสนุกสนานก็ไปเดินช็อปต่อแล้วก็ไปถ่ายพุริกันที่ชั้นใต้ดินตรงปากถนน
และแล้วก็ไปเป้าหมายอีกอย่าง ร้านเค้ก Sweets Paradise
มันคือสวรรค์ของคนรักเค้กแท้ๆ เพราะมันคือบุฟเฟต์เค้กนั่นเองงงง
ที่นั่นไม่ได้มีแต่เค้กแต่มีสปาเก็ตตี้ ไอศครีม เครื่องดื่ม ฟองดูด้วย
ตอนแรกก็ทานของคาว แล้วก็เดินไปตักเค้ก ขอบอก อร่อยมากกกกก
เค้กที่นี่ไม่เลี่ยน มันเลยทานได้เยอะมาก แต่ชิ้นเล็กๆนะ อยากลองทุกรส
อิ่มอืดก็ไปต่อกันที่ชิบูย่า ซื้อของที่ลอฟต์ ทานข้าวที่ร้านเดมิของห้าง109
นั่งรถไฟมาแยกกับไอรินที่สถานีชินจูกุ ส่วนตัวเองก็เปลี่ยนสายที่อะคาบาเนะแล้วกลับมา
วันนี้เหนื่อย แต่ได้ของถูกใจเยอะเลย โฮกกกกกกกกกกก
พรุ่งนี้มีนัดกับนากาคาวะซังจะไปเทศกาลอาหารในเมืองไซตามะ
posted on 30 Oct 2009 19:44 by sawarenai in Holiday
เย้ๆ วันนี้ตื่นทันทานข้าวเช้าแล้วส ฮ่าๆๆๆ
ตอนเช้าไปเรียนเกี่ยวกับเรื่องแผ่นดินไหวแบบว่าเราจะรับมือยังไงอะไรทำนองนั้น
ทำควิซได้เต็มด้วย ดีใจอย่างแรง เป็นผู้รอบรู้เรื่องแผ่นดินไหวไปแล้วเลยทีเดียว
ตอนกลางวันทานข้าวแล้วแวะไปกดเงินที่หน้าสถานีรถไฟ ก่อนจะกลับมาเตรียมตัว
ตอนบ่ายไม่มีการเรียนการสอนเพราะว่าวันนี้มีซ้อมไฟไหม้ น่าสนุกมะหละะะะ
ตอนบ่ายสองเค้าก็ประกาศว่าจะกดสัญญาณไฟให้มารวมตัวกันที่สวนหลังตึก
ไอ้เรานั้นในห้องไม่มีหมวก เลยรับหน้าที่เป็นตากล้องของงานนี้ไปเลยทีเดียว
ไม่ใช่ซ้อมหนีไฟแบบกิ๊กก๊อกนะ งานนี้หน่วยดับเพลิงของไซตามะเค้าเอารถมาสองคันเลย
มีซ้อมเดินในควัน เค้าเอาเต้นมากางแล้วอัดควันเข้าไป เราต้องไปเดินผ่าน ออกให้ได้
ที่สนุกสุดๆคือจำลองการแผ่นดินไหว เป็นรถเปิดประทุนมาแล้วจำลองห้อง
ตอนแรกนั่งๆมันสั่นน้อย แต่พอความแรงระดับเจ็ด ไส้จะทะลัก ฮ่าๆๆ
ตอนเย็นขี่จักรยานไปที่ซุปเปอร์ด้านหลังแล้วก็ได้สอยกระโปรงมาตัวนึง
มันน่ารักอ่ะ อดใจไม่ไหว อีกอย่างคือใส่ได้ มีไซส์ด้วย ไม่น่าเชื่อเล้ย
ตอนเย็นกลับมาทานข้าว อาบน้ำนั่งแคปรูป แล้วไปคาราโอเกะ ร้องไปสามเพลง
แล้วก็มานั่งไล่ดูบงกุรที่ห่างหายไปนาน โฮกกกกกกกก ละครจะจบแล้วว
พรุ่งนี้นัดไอรีนไว้ที่ฮาราตอนสิบเอ็ดโมงงงกะจะไปเดินเล่นช็อปกันแถวนั้น
ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
