JAPAN : 2009-11-02
posted on 02 Nov 2009 15:50 by sawarenai in Holiday
วันนี้ที่ไซตามะมีงานประจำจังหวัด ก็เลยนั่งรถไฟไปเที่ยวที่งานกัน
สถานที่จัดงานมันอยู่ที่ไซตามะ ซุเปอร์อารีน่าเลย ด้านนอกก็มีบู้ทด้านในก็มีงาน คนเยอะมาก
คนส่วนใหญ่ที่มาเที่ยวจะใส่ชุดญี่ปุ่นมาเลย เค้าใส่กันมาเดินแบบปกติมาก สวยเลยหละ
มองไปทางไหนก็เจอแต่คนแต่งชุดประจำจังหวัดมา ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ใส่มาเยอะมากจริงๆ
ตอนแรกที่ไปเค้ายังไม่เปิดงานในส่วนของด้านนอก ก็เลยเดินเข้าไปเที่ยวในอารีน่า
นึกถึงคอนทีของโทโฮเลย ตอนนั้นมาปิดที่อารีน่าที่นี่ ในดีวีดีดูใหญ่อลังการรรร
พอเข้าไปจริงๆ มันไม่ได้ใหญ่ไปกว่าอิมแพ็คอารีน่าบ้านเราเลยนะ พอๆกันเลย
แต่มันจะดูกว้างกว่า แต่ของเราสูงและยาวกว่า อารมณ์ประมาณนั้นเลย
เดินไปอีกฝั่งของอารีน่าก็จะมีเวทีแล้วก็มีกิจกรรม เล่นกับเค้าด้วยแต่ไม่ชนะ ฮ่าๆๆ
เที่ยวด้านในเสร็จแล้วก็เดินมาด้านนอก ช่วยเอาใบปลิวของสถาบันไปแจกที่หน้างาน
มีทั้งคนรับและไม่รับ แจกได้ซักพักก็ทนไม่ได้ หิววว เลยหอบหิ้วลงไปที่ใต้ดิน
เดินดูแผนผังแล้วก็ตัดสินใจจะเข้าร้านทงคัตสึค่ะ ทั้งร้านมีแต่ทงคัตสึจริงๆค่ะ
ทุกคนสั่งเมนูเดียวกันหมดเลย พออาหารมาก็ต้องปรุงน้ำจิ้มเอาเองก่อน โฮกกก
ในถ้วยน้ำจิ้มจะมีงา เราต้องเอาไอ้สากอันเล็กๆตำแล้วเอาน้ำจิ้มมาใส่แล้วคนๆ
เนื้อหมูอร่อยแต่ตรงปลายๆมันมีมันอ่ะ ไม่ชอบเลย อิ่มอร่อยเสร็จแล้วก็ไปเล่นเกมส์
ตอนแรกไปเล่นไอ้เกมส์ๆตีๆ แล้วก็ไปถ่ายพุริกัน การถ่ายพุรินั้นยังไม่น่าพอใจ ฮ่าๆๆ
คือญี่ปุ่นเนี่ยถ้าไปที่ไหนที่นั่จะมีตู้แล้วจะมีลายไม่ก็กรอบของสถานที่นั้นๆ
อย่างไปที่โตเกียวทาวเวอร์ก็จะมีลายโตเกียวทาวเวอร์เป็นฉากหลังให้สวยงาม
มาที่นี่ก็จะมีกรอบไซตามะ ซุเปอร์อารีน่า แต่คราวนี้ลืมเลือกกรอบ เลยไม่มี โฮๆ
กลับมาที่บู้ทแล้วก็ไปเดินเล่นต่อ มีซุ้มอาหารไทยด้วย ขายกะเพราจานละห้าร้อยเยน
งานมันมีแต่บู้ทต่างชาติเยอะ อาหารก็นานาชาติ แต่ซุมเกาหลีน่าทานสุดเลย แต่ไม่ได้ลอง
เดินไปเจอบู้ทนึงเค้าเองชุดประจำชาติแต่ละชาติมา คนที่ยืนใส่ชุดไทยพอดีเลย
ตอนแรกเค้าทักมาเป็นภาษาญี่ปุ่น ไอ้เราเลยเออ คนญี่ปุ่นหละมั้งเลยตอบกลับเป็นญี่ปุ่น
แล้วราวแขวนชุด คือเห็นแล้วว่าชุดไทยมันเล็กเลยไปจับๆฮันบก สีชมพูสวยมาก
พี่เค้าเลยเดินมาถามว่าใส่ชุดนี้เลยมั้ย น่ารักแน่ๆ ก็เลยบอกเค้าว่าอยากใส่ชุดไทยมากกว่า
เค้าเลยถามว่า เอ๊ะ ทำไมหละคะ รึว่าเผ็นคนไทยเหรอคะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เลยบอกว่าคนไทยค่ะ
พี่เค้าเลยคุยต่อเป็นภาษาไทยแล้วบอกว่า ตอนแรกที่เห็นนึกว่าเป็นคนเกาหลี
นู๋ไปเหมือนคนเกาหลีตอนไหนคะพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ สุดท้ายเลยใส่ชุดไทยค่ะ
เดินเข้าไปในซุมเปลี่ยนๆถอดๆแล้วออกมาถ่ายรูปด้านนอก เค้าให้เป็นโพลารอยด์มา
เป็นกางเกงม่วงกับสะไบชมพู น่ารักกกก ชอบอ่ะ ชุดไทยของเราสวยจริงๆนะ
ตอนยืนถ่ายคนมองเต็มเลย แต่ถ่ายออกมาแล้วสวยนะ พี่เค้าใส่สังวาล สร้อยมุกไรให้เต็มเลย
เสร็จจากที่งานนี่ตอนบ่ายแล้วก็เดินทานไปที่กินซ่า นั่งรถไฟประมาณสี่สิบนาทีได้
พอถึงก็ไปเดินเล่นถ่ายรูป ย่านนี้ของแบรนด์ทั้งนั้นเลย คนเดินเยอะมาก
วันนี้เค้าปิดถนน เลยเดินกันสบาย ฮ่าๆ พอได้เวลาเลยไปทานข้าวกลางวันกัน
วันนี้นากาคาว่าซังพามาทานบุฟเฟ่ต์ชาบูและสุกี้ยากี้ โฮกกกกกกกกกกกกกก
เนื้อเค้าอร่อยจริงๆค่ะ แม้ว่าหัวละสองพันเยน แต่ ไม่ไหวแล้ววว อร่อยมากกก
ทานกันจนพุงกางแล้วก็แยกย้ายกัน เพื่อนสองคนกลับมาที่ไซตามะก่อน
ตัวเองก็ไปต่อที่อิเคบุคุโระกับเพื่อนอีกคนนึง แล้ววันนี้ไม่ได้เอาหนังสือไกด์มา โอ๊ะแย่ละ
พอไปถึงขึ้นมาจะหาไอ้ห้างซันไชน์ซิตี้เพราะอยากไปดูอควิเรี่ยม แต่หาไม่เจอ
เดินวนเกือบชั่วโมง แผนที่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร สรุป ออกผิดประตู มันต้องไปฮิกาชิ
พอเดินไปเจอก็รีบขึ้นไปชั้นที่อยากไป สรุป เค้าปิดตั้งแต่หกโมง เซ็งเป็ดด
ลงมาอีกชั้นเป็นเมืองน้องแมว คนขายบัตรเป็นลูกครึ่งเลยพูดอังกฤษกัน
โอยยย ภาษาอังกฤษที่ไม่ได้พูดมานานนนนนน ดีใจที่ได้ใช้บ้าง โฮกกกกกก
ข้างในเป็นอะไรที่แบบเจ๋งมาก เป็นแมวหมดเลย มีดินแดนผจญภัยอะไรเยอะแยะ
แต่ไม่ได้ลองเข้าไปเล่นเลยซักอย่าง แต่ได้ทานเครป ครีมอร่อยมากกกกก
เดินจนขาลากก็เดินออกมาแล้วงมทางออกจากห้าง สรุปออกไปคนละทางกับที่เข้ามา
แต่ไม่อยากจะบอกว่า ดีแล้วที่ออกมาทางนี้ เพราะทางที่ออกมานั้นคือสิ่งที่เราต้องการ
มันออกมาแล้วเจอกับถนนโอโตเมะ โฮกกกกกกกก เห็นโปสเตอร์การ์ตูนวายหลาเลย
แม่เจ้าาาาาาาา เดินไปไม่รอช้า ลากเพื่อนไปด้วยแม้ว่าเพื่อนจะเป็นผู้ชาย
ได้ลงไปร้านที่มันอยู่ใต้ดินด้วย สวรรค์สาววายชัดๆ ละลานมากกกกก
ในร้านมีแต่ผู้หญิง มีแต่เพื่อนเราที่เดินลงมาเอ๋อๆ แต่ก็ลงมาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
เดินดูแต่ไม่ได้ซื้ออะไร ตอนเดินกลับก็แวะร้านการ์ตูน มีเก้าชั้น สูงได้อีก
แต่ละชั้นเค้าจะจัดหนังสือตามประเภท ร้านนี้คนเข้าทั้งหญิงชาย
หญิงสาวเลือกชมสินเค้ากันแบบเหมือนซื้อต่างหู แต่จริงๆมันคือการ์ตูนวาย
ออกมาจากร้าน ตกใจ ฝนตก เลยวิ่งไปซื้อร่ม แล้วก็เดินกลับมาที่สถานี
แต่ระหว่างทางเจอร้านคิตติ้ แอบเห็นดูโอเฮเลนจัสมิน เลยวิ่งไปถ่ายรูปมาฮ่าๆ
กว่าจะมาถึงที่ห้องตัวเองนี่เล่นเอาล้าเลย วันนี้เดินเยอะ และทานเยอะจริงๆ
กลับมาเลยต้มมาม่า แต่ห้องตัวเองไม่มีตะเกียบ ในถ้วยก็ไม่มีให้ ซวยจริงๆ
ต้องใช้ช้อนน้ำชาพยายามทานมันให้รอด แล้วตบท้ายด้วยพุดดิ้งที่ซื้อไว้
ตอนนี้อาบน้ำสระผมแช่โอฟุโระเรียบร้อยด้วยกลิ่นนมคาราเมล หอมมชื่นใจ
ง่วงมาก ดีนะที่การบ้านทำเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนวันเสาร์ ไม่งั้นวันนี้กลับมาแย่แน่
ปล. อาทิตย์นี้ ไปนาโงย่าแน่นอนแล้ว(มั้ง)
สถานที่จัดงานมันอยู่ที่ไซตามะ ซุเปอร์อารีน่าเลย ด้านนอกก็มีบู้ทด้านในก็มีงาน คนเยอะมาก
คนส่วนใหญ่ที่มาเที่ยวจะใส่ชุดญี่ปุ่นมาเลย เค้าใส่กันมาเดินแบบปกติมาก สวยเลยหละ
มองไปทางไหนก็เจอแต่คนแต่งชุดประจำจังหวัดมา ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ใส่มาเยอะมากจริงๆ
ตอนแรกที่ไปเค้ายังไม่เปิดงานในส่วนของด้านนอก ก็เลยเดินเข้าไปเที่ยวในอารีน่า
นึกถึงคอนทีของโทโฮเลย ตอนนั้นมาปิดที่อารีน่าที่นี่ ในดีวีดีดูใหญ่อลังการรรร
พอเข้าไปจริงๆ มันไม่ได้ใหญ่ไปกว่าอิมแพ็คอารีน่าบ้านเราเลยนะ พอๆกันเลย
แต่มันจะดูกว้างกว่า แต่ของเราสูงและยาวกว่า อารมณ์ประมาณนั้นเลย
เดินไปอีกฝั่งของอารีน่าก็จะมีเวทีแล้วก็มีกิจกรรม เล่นกับเค้าด้วยแต่ไม่ชนะ ฮ่าๆๆ
เที่ยวด้านในเสร็จแล้วก็เดินมาด้านนอก ช่วยเอาใบปลิวของสถาบันไปแจกที่หน้างาน
มีทั้งคนรับและไม่รับ แจกได้ซักพักก็ทนไม่ได้ หิววว เลยหอบหิ้วลงไปที่ใต้ดิน
เดินดูแผนผังแล้วก็ตัดสินใจจะเข้าร้านทงคัตสึค่ะ ทั้งร้านมีแต่ทงคัตสึจริงๆค่ะ
ทุกคนสั่งเมนูเดียวกันหมดเลย พออาหารมาก็ต้องปรุงน้ำจิ้มเอาเองก่อน โฮกกก
ในถ้วยน้ำจิ้มจะมีงา เราต้องเอาไอ้สากอันเล็กๆตำแล้วเอาน้ำจิ้มมาใส่แล้วคนๆ
เนื้อหมูอร่อยแต่ตรงปลายๆมันมีมันอ่ะ ไม่ชอบเลย อิ่มอร่อยเสร็จแล้วก็ไปเล่นเกมส์
ตอนแรกไปเล่นไอ้เกมส์ๆตีๆ แล้วก็ไปถ่ายพุริกัน การถ่ายพุรินั้นยังไม่น่าพอใจ ฮ่าๆๆ
คือญี่ปุ่นเนี่ยถ้าไปที่ไหนที่นั่จะมีตู้แล้วจะมีลายไม่ก็กรอบของสถานที่นั้นๆ
อย่างไปที่โตเกียวทาวเวอร์ก็จะมีลายโตเกียวทาวเวอร์เป็นฉากหลังให้สวยงาม
มาที่นี่ก็จะมีกรอบไซตามะ ซุเปอร์อารีน่า แต่คราวนี้ลืมเลือกกรอบ เลยไม่มี โฮๆ
กลับมาที่บู้ทแล้วก็ไปเดินเล่นต่อ มีซุ้มอาหารไทยด้วย ขายกะเพราจานละห้าร้อยเยน
งานมันมีแต่บู้ทต่างชาติเยอะ อาหารก็นานาชาติ แต่ซุมเกาหลีน่าทานสุดเลย แต่ไม่ได้ลอง
เดินไปเจอบู้ทนึงเค้าเองชุดประจำชาติแต่ละชาติมา คนที่ยืนใส่ชุดไทยพอดีเลย
ตอนแรกเค้าทักมาเป็นภาษาญี่ปุ่น ไอ้เราเลยเออ คนญี่ปุ่นหละมั้งเลยตอบกลับเป็นญี่ปุ่น
แล้วราวแขวนชุด คือเห็นแล้วว่าชุดไทยมันเล็กเลยไปจับๆฮันบก สีชมพูสวยมาก
พี่เค้าเลยเดินมาถามว่าใส่ชุดนี้เลยมั้ย น่ารักแน่ๆ ก็เลยบอกเค้าว่าอยากใส่ชุดไทยมากกว่า
เค้าเลยถามว่า เอ๊ะ ทำไมหละคะ รึว่าเผ็นคนไทยเหรอคะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เลยบอกว่าคนไทยค่ะ
พี่เค้าเลยคุยต่อเป็นภาษาไทยแล้วบอกว่า ตอนแรกที่เห็นนึกว่าเป็นคนเกาหลี
นู๋ไปเหมือนคนเกาหลีตอนไหนคะพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ สุดท้ายเลยใส่ชุดไทยค่ะ
เดินเข้าไปในซุมเปลี่ยนๆถอดๆแล้วออกมาถ่ายรูปด้านนอก เค้าให้เป็นโพลารอยด์มา
เป็นกางเกงม่วงกับสะไบชมพู น่ารักกกก ชอบอ่ะ ชุดไทยของเราสวยจริงๆนะ
ตอนยืนถ่ายคนมองเต็มเลย แต่ถ่ายออกมาแล้วสวยนะ พี่เค้าใส่สังวาล สร้อยมุกไรให้เต็มเลย
เสร็จจากที่งานนี่ตอนบ่ายแล้วก็เดินทานไปที่กินซ่า นั่งรถไฟประมาณสี่สิบนาทีได้
พอถึงก็ไปเดินเล่นถ่ายรูป ย่านนี้ของแบรนด์ทั้งนั้นเลย คนเดินเยอะมาก
วันนี้เค้าปิดถนน เลยเดินกันสบาย ฮ่าๆ พอได้เวลาเลยไปทานข้าวกลางวันกัน
วันนี้นากาคาว่าซังพามาทานบุฟเฟ่ต์ชาบูและสุกี้ยากี้ โฮกกกกกกกกกกกกกก
เนื้อเค้าอร่อยจริงๆค่ะ แม้ว่าหัวละสองพันเยน แต่ ไม่ไหวแล้ววว อร่อยมากกก
ทานกันจนพุงกางแล้วก็แยกย้ายกัน เพื่อนสองคนกลับมาที่ไซตามะก่อน
ตัวเองก็ไปต่อที่อิเคบุคุโระกับเพื่อนอีกคนนึง แล้ววันนี้ไม่ได้เอาหนังสือไกด์มา โอ๊ะแย่ละ
พอไปถึงขึ้นมาจะหาไอ้ห้างซันไชน์ซิตี้เพราะอยากไปดูอควิเรี่ยม แต่หาไม่เจอ
เดินวนเกือบชั่วโมง แผนที่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร สรุป ออกผิดประตู มันต้องไปฮิกาชิ
พอเดินไปเจอก็รีบขึ้นไปชั้นที่อยากไป สรุป เค้าปิดตั้งแต่หกโมง เซ็งเป็ดด
ลงมาอีกชั้นเป็นเมืองน้องแมว คนขายบัตรเป็นลูกครึ่งเลยพูดอังกฤษกัน
โอยยย ภาษาอังกฤษที่ไม่ได้พูดมานานนนนนน ดีใจที่ได้ใช้บ้าง โฮกกกกกก
ข้างในเป็นอะไรที่แบบเจ๋งมาก เป็นแมวหมดเลย มีดินแดนผจญภัยอะไรเยอะแยะ
แต่ไม่ได้ลองเข้าไปเล่นเลยซักอย่าง แต่ได้ทานเครป ครีมอร่อยมากกกกก
เดินจนขาลากก็เดินออกมาแล้วงมทางออกจากห้าง สรุปออกไปคนละทางกับที่เข้ามา
แต่ไม่อยากจะบอกว่า ดีแล้วที่ออกมาทางนี้ เพราะทางที่ออกมานั้นคือสิ่งที่เราต้องการ
มันออกมาแล้วเจอกับถนนโอโตเมะ โฮกกกกกกกก เห็นโปสเตอร์การ์ตูนวายหลาเลย
แม่เจ้าาาาาาาา เดินไปไม่รอช้า ลากเพื่อนไปด้วยแม้ว่าเพื่อนจะเป็นผู้ชาย
ได้ลงไปร้านที่มันอยู่ใต้ดินด้วย สวรรค์สาววายชัดๆ ละลานมากกกกก
ในร้านมีแต่ผู้หญิง มีแต่เพื่อนเราที่เดินลงมาเอ๋อๆ แต่ก็ลงมาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
เดินดูแต่ไม่ได้ซื้ออะไร ตอนเดินกลับก็แวะร้านการ์ตูน มีเก้าชั้น สูงได้อีก
แต่ละชั้นเค้าจะจัดหนังสือตามประเภท ร้านนี้คนเข้าทั้งหญิงชาย
หญิงสาวเลือกชมสินเค้ากันแบบเหมือนซื้อต่างหู แต่จริงๆมันคือการ์ตูนวาย
ออกมาจากร้าน ตกใจ ฝนตก เลยวิ่งไปซื้อร่ม แล้วก็เดินกลับมาที่สถานี
แต่ระหว่างทางเจอร้านคิตติ้ แอบเห็นดูโอเฮเลนจัสมิน เลยวิ่งไปถ่ายรูปมาฮ่าๆ
กว่าจะมาถึงที่ห้องตัวเองนี่เล่นเอาล้าเลย วันนี้เดินเยอะ และทานเยอะจริงๆ
กลับมาเลยต้มมาม่า แต่ห้องตัวเองไม่มีตะเกียบ ในถ้วยก็ไม่มีให้ ซวยจริงๆ
ต้องใช้ช้อนน้ำชาพยายามทานมันให้รอด แล้วตบท้ายด้วยพุดดิ้งที่ซื้อไว้
ตอนนี้อาบน้ำสระผมแช่โอฟุโระเรียบร้อยด้วยกลิ่นนมคาราเมล หอมมชื่นใจ
ง่วงมาก ดีนะที่การบ้านทำเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนวันเสาร์ ไม่งั้นวันนี้กลับมาแย่แน่
ปล. อาทิตย์นี้ ไปนาโงย่าแน่นอนแล้ว(มั้ง)