~* サワレナイ *~ The Precious Memory with U

ไม่น่าเชื่อจะมีวันนี้ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเพื่อนซินนิสเตอร์ที่ส่งข่าวบอก ทำให้เราไม่พลาดอีก โฮกกก
เสียใจตั้งแต่คราวแรกที่น้องมาแล้วไม่ได้ไปงานแจกลายเซ็น ได้แต่ชะโงกลงมาดูด้วยใจร้าวววววว

วันนี้รีบไปทำรายงานต่อที่มหาวิทยาลัยแล้วบึ่งไปส่งที่หัวหมาก จากนั้นก็ไปสยามทันที
ดูสถานที่ที่ต้องไปลงทะเบียน ตอนนั้นยังไม่มีอะไร แต่มีคนมานั่งรอแล้ว แต่ก็ไม่ได้ไปนั่งรอกับเค้า
ไปทานซุกิชิกับซินที่สยามเซ็นรอเวลาลงทะเบียน งานนี้เล่นเอากดเงินหมดบัญชีเลย
ทั้งค่าอาหารและค่าซีดีน้องที่จะต้องซื้อก่อนเข้างาน โฮกกกก น้องๆดูดเงินนูน่าไปห้าร้อยสี่สิบ
หลังจากอิ่มอร่อยก็เดินไปรอลงทะเบียน แอบแวะเข้าห้องน้ำและและความซวยก็บังเกิด
กำลังพูดเล่นๆบอกว่า ถ้าเงินไม่พอเอาเงินบ้านมาออกก่อนซื้อซีดีน้อง พูดกันเล่นๆ
เข้าห้องน้ำไป ความแดงเข้าแทรกเลย ดงบัง แรงงงงงงงงงงงง แดงเดือดดดดดมาาาาา
เลยต้องไปแวะซื้ออะไรให้เรียบร้อยแล้วค่อยเดินไปที่ชั้นหนึ่ง ไม่ไหวอ่ะ แรงมากจริงๆ

งานนี้ไม่รู้จักใครเลย มีแต่ซินที่รู้จักคนนั้นคนนี้ ต่อแถวซื้อซีดีจนได้ซีดีหน้าปกอนยูกับจงฮยอนมาครอบครอง
สุดท้าย ต้องแยกลงทะเบียนกับซิน เพราะว่าเลขซินอยู่หน้า เลขตัวเองอยู่กลางๆเลยต้องไปโต๊ะสาม
แต่แล้วคนข้างหน้าก็คุยด้วย เค้าขอแลกบัตรเอาของเม่ไปให้เพื่อนเค้าที่ได้มีทจากลอฟต์เพราะว่าพวกเค้าอยากนั่งติดกัน
เออ ไอ้เรายังไงก็ต้องนั่งคนเดียว ทำไงได้ เลยโอเค ตกลงแลกกับเค้าไป หลังจากที่ได้บัตรก็เดินไปด้วยกัน
สรุป เพื่อนเค้าที่ได้บัตรจากลอฟต์ได้เบอร์หนึ่ง แม่เจ้า คนแรกของงาน ไม่ไหวนะคะเนี่ยยยย
กล้ามากค่ะ กล้าที่จะมาชายนี่แล้วได้เลขหนึ่ง ไปรอเค้าเรียกเวลามานั่งรวมอีกครั้ง
จนต้องมานั่งตอนสี่ครึ่ง นั่งรอก็แล้ว คิดอะไรเพลินๆก็แล้ว เฮ้ออออ ไม่มีอะไรคืบหน้า
พอคนเค้าเรียก เบอร์หนึ่งถึงสามสิบ โอ้ววววววว ดีใจจะได้ไปไหนซักที่แล้วสิเนี่ยยยยยยยยย
ที่ไหนได้คนในแถวไม่ครบ เค้าเลยให้รอก่อน แล้วพี่โบว์ก็เลิกงานและแวะมาคุย

และแล้วก็ได้รู้ว่าคนในแถวมีแคสแฝงมาอีกสองสามคน ฮ่าๆๆๆ เม้าท์ดงบังมันกระจายยยยยยย
สุดท้ายก็ยังไม่ได้ไปเค้าให้ไปนั่งรออีก แล้วก็รันเลขอื่นไปก่อนอยู่ดี รอนานมากกกกกก
ในที่สุดเค้าก็ให้ไปได้ ต้องไปขึ้นลิฟต์ที่ลานจอดรถ พอไปถึงชั้นเท่านั้นแหละ ที่แท้คนที่ขึ้นมาก่อนยังรออยู่
เค้าไม่ได้ให้เข้าไปนั่งเลย ต้องให้นั่งตามเลขห้อยคอจริงๆ พระเจ้า เดินนำไปเลยทีเดียวค่ะ
เข้าไปนั่งรอในโรงหนังก่อนชาวบ้านเค้า มีสต๊าฟมาคุยว่า เบอร์หนึ่งเส้นใหญ่นะเรา (เอ่อ นู๋ได้มาอย่าง งงๆค่ะ)
นั่งรอแล้วรอเล่า พี่พิธีกรสาธิตวิธีไฮทัชสองสามรอบ และแล้วเชวจิน อดีตผู้จัดการดงบังก็มา
พิธีกรบอกว่าสรุปของเนี่ยให้กับศิลปินได้เลย เอาเลย ขุดเอาพวงกุญแจที่ชอบมาเตรียมให้ทันที
ก็คนมันอยากจับมือแป๊ะสองรอบอ่ะ เลยยอมลงทุนจะให้ของน้อง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
แอบเห็นจงฮยอนกับแทมินโผล่หน้ามาเรียกเสียงกรี๊ดจากแฟนๆด้วย น่ารักจริง ฮ่าๆๆๆๆ
งานนี้ขึ้นเวที ไฮทัชๆๆๆแล้วออกเลย คนแรกแย่หน่อย ไม่ได้อยู่ดูหน้าน้องนาน แต่ได้เปิดตัวคนแรกเลย

เวลาผ่านไปชายนี่ที่น่ารักทั้งห้าก็ขึ้นเวทีมา อึ้งงงงง แป๊ะหล่อมาก ไม่ไหวจะหล่อออออ
น้องๆดูดีกันทุกคนเลยจริงๆอ่ะ เค้าก็ให้สวัสดีทักทายนิดหน่อย มอบดอกไม้เสร็จก็เริ่มงานเลย
เอาหละ นังเบอร์หนึ่งต้องไปแล้ว แล้วคิดดูไปคนแรก ทั้งโต๊ะบนเวทีเค้าก็ต้องหันมา
เจ๋งงงง น้องห้าคนมองนูน่าคนนี้ตาแป๋วเลย อินูน่านี่ก็เดินอันยองฮาเซโยตั้งแต่ขึ้นบันได เขิลสายตาน้อง
เจอคีย์ก่อน คีย์ทักทายแล้วดันยื่นมาแบบเชคแฮนด์มา เอ่อน้องคะ เค้าให้ไฮทัชชชนะคะงานนี้
น้องแบบดูเอ๋อๆประหนึ่งว่าต้องทำยังไง ฮ่าๆๆๆ เอ้าจับแบบนี้ก็จับบบ ประหนึ่งเชคแฮนด์
ต่อมา มินโฮ้วววว แม่เจ้าน้องสูงได้อีก แถมหล่อมากกกกก ผมยาวไปนิดแต่ก็ดูดี
น้องมองตาแบบ น้องคะอย่าจ้องพี่ พี่เขิลลล และแล้วหนุ่มหล่อก็ดันยื่นแบบเดียวกับคีย์
เอ่อ งานนี้เลยได้จับไม้จับมือจังๆสองคนถ้วน คือมินโฮและคีย์ ผู้ซึ่งไม่รุ้ว่าเค้าให้มาไฮทัช
แต่เหมือนคนต่อไปได้ไฮทัชเพราะคงมีพรายกระซิบบอกแล้วว่าต้องทำยังไงกันแน่ ฮ่ะๆๆๆ
มาถึงคนตรงกลาง รักแรกในชายนี่ ตาบลิงบลิง ผมน้องตั้งได้อีก แต่หล่อดีนะจ้ะ
แต่ยังไงนูน่าก็ชอบแบบรีเพลย์อ้ะะะะะะ จงตั้งการ์ดเตรียมไฮทัชเต็มที่เลยตบแปะไป
เจอน้องเล็กสุด ที่โตขึ้นเยอะอ่ะ น่ารัก เท่ห์มากกกเลยแทมินนน และแล้วก็นึกถึงที่ซินพูด
ซินว่าจะแกล้งน้อง ไอ้เราเลยนึกอยากทำขึ้นมา พอน้องจะยื่นมาไฮทัช ก็ทำท่าชี้น้องแทน
น้องทำเสียงแบบ อุ้ แล้วผงะ แต่ยังยิ้ม ก็เลยหัวเราะแล้วทักทายไปหัวเราะไปแล้วไฮทัช
และสุดท้าย พ่อโรมิโอที่อยากเห็นรอยยิ้มตาหยี อนยูน่ารักมากกกกกกก ทักทายแบบสุภาพ
ไฮทัชน้องพร้อมกับมองรอยยิ้มน้องงง แล้วก็บอกน้องเป็นภาษาเกาหลีว่านี่ของขวัญแล้วส่งให้
น้องรับพวงกุญแจไปแล้วขอบคุณครับ เสียงนุ่มมากกกก ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
ชอบทั้งรอยยิ้ม ชอบทั้งเสียงน้อง ไม่ไหวจะหลงน้องแล้วตอนนี้ เดินลงเวทีแบบลอยๆ
รู้สึกว่าตัวเองได้ใช้เวลาบนเวทีนานจริงๆ คุ้มค่าที่นั่งรอน้อง ใกล้ชิด และประทับใจมากก



งานนี้ชอบหลายอย่างเลยอ่ะ ชอบท่าทางเอ๋อๆของคีย์ที่งงว่า ตรูจะต้องจับมือแบบไหน
ชอบมินโฮที่ยิ้มหล่อให้แล้วมองตากันแบบทะลวงลึกพร้อมกับยื่นมือยาวๆมาให้
ชอบจงฮยอนที่แบบยิ้มตลอดเวลา ชอบและแอบดีใจที่ได้แกล้งแทมิน พร้อมกับได้ยินน้องร้อง อุ้
ชอบรอยยิ้มและเสียงแป๊ะมากกกกกกกก ไม่ไหวจะหลงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ขอบคุณเพื่อนซินอีกครั้งที่เอากิจกรรมมาบอกกัน ไม่งั้นมันพลาดอีกแน่นอน
สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า อนยูของนูน่าน่ารักจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

edit @ 18 Sep 2009 22:47:01 by Sawarenai