~* サワレナイ *~ The Precious Memory with U

ขอเล่าย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 22 กันยายน 2549

เพื่อนคุณพ่อคุณแม่ชื่อว่ากลันด้า(คนฟิลิปปินส์)เค้าได้จัดการปาร์ตี้ตอนกลางคืนเมื่อวันศุกร์ที่แล้วค่ะ คือว่างานนี้เค้าจะให้แต่งตัวเลียนแบบฮอลลีวูดอ่ะค่ะ แล้วเราเนี่ยไม่รู้จะแต่งเป็นอะไร เลยแค่หาชุดให้เหมาะกับงานกลางคืนไปใ

ชุดที่ใส่ไปก็เป็นเสื้อสายเดี่ยวสีดำแล้วมีเสื้อคุมแบบตัวเล็กๆครึ่งตัวสีขาวกับประโปรงสีขาวพองๆ(ย้ำว่าพองๆ)แบบสั้นมากๆ แล้วใส่บู๊ท์ครึ่งขา โอ้ววววววว ไฮโซกันทั้งงานค่ะ เรายังกลัวๆว่าเราจะแต่งเว่อร์ไปเลย ที่ไหนได้ โห.......แต่กันไปแต่ละคน คืองานนี้มีแต่ฝรั่งและต่างชาติ คนไทยมีประมาณสิบกว่าคนเองค่ะ แล้วทั้งงานก็ 120คน บัตรต่อคนราคาใบละ 1999บาท โฮกกกกก คือว่าหักค่าอาหารแล้วจะเอาไปบริจาคให้กับเก็กกำพร้าอ่ะค่ะ เป็นงานการกุศล แล้วถ้าใครแต่งตัวเหมือนที่สุดจะได้รางวัลใหญ่คือ ทริปไปฮ่องกง 3วัน2คืน รวมค่าเดินทางและที่พักแล้ว...

งานก็มีกิจกรรมไปเรื่อยๆ โหวตชุดสวย เค้าจะแบบว่าให้ซื้อบัตรโหวตใบละ50บาท แล้วเงินจากตรงนี้จะเอาไปบริจาคค่ะ คุณจูดี้เพื่อนคุณแม่ก็ได้ที่หนึ่งรางวัลชุดสวย ฮ่าๆๆ งานนี้มีคนมาทักคุณแม่เยอะมาก...โอ้ววววว และแล้วก็ต้องรับจ็อบเป็นล่ามให้คุณแม่เช่นเคย สตีฟ(สามีคุณกลันด้า)นั่งโต๊ะเดียวกัน ก็พยายามชวนคุยเรื่องธุรกิจเค้าไปเรื่อยๆ หึหึ การเมืองไทยน่าเป็นห่วงจริงๆเลย เบื่อจังเลยยยยยยยยย

และแล้วเราก็ต้องออกไปร้องเพลงโชว์ หึหึ มันลงเอาไว้แล้วในรายการว่าเราจะต้องไปร้องเพลง คือจริงๆเตรียมซาวด์มาเองแต่ว่ามันใช้ไม่ได้ คือถ้าเปิดดนตรี ไมค์จะไม่ติด เลยตัดสินใจร้องสดไปเลย หึหึหึหึหึ ไม่มีดนตรีค่ะ ร้องสดไปเลยยยย สั่นอย่างแรง ตื่นเต้นอ่ะ งานนี้มีแต่ฝรั่งแล้วถ้าร้องผิด เค้าก็รู้กันหมด โชคดีที่มีเพี้ยนๆแค่ตอนเดียว ก็โอเคค่ะ ผ่านไปได้ด้วยดี น้องเกมส์ก็ร้อง ฝรั่งชอบใจกันใหญ่

พอถึงเวลาประกาศรางใหญ่ โต๊ะเราก็ลุ้นตัวโก่ง แล้วในที่สุดน้องกันก็ได้รางวัล วันนั้นน้องกันแต่งเป็นแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ค่ะ น่ารักมาก น้องเกมส์ไม่ได้รางวัลแต่เท่ห์สุดๆ ก็แต่งเป็นเมทริกซ์นี่นะ เรารึ เหมือนลินเซย์ยังไงไม่รู้ หึหึหึ จะรอเตณาะรางวัลน้องกัน เกาะเครื่องบินไปด้วยได้มั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

อาหารมื้อนั้นเป็นเสต็กค่ะ มาตั้งแต่ออเดิร์ฟ เมนคอร์ส ยันเดสเสิร์ทเลย โอ้ววววววว หรูมาก สมแล้วที่บัตรแพง หึหึ ตอนงานเลิกพวกเรายังไปช่วยคุณกลันด้านับเงินที่ได้มาทั้งหมดแล้วก็แยกย้าย กลับถึงบ้านตีสอง มานั่งเช็คเมลจากมหาวิทยาลัยที่ส่งไปสอบถามเรื่องการสมัครเข้าเรียนแล้วนอน เหนื่อยจริงๆ

**************************************

วันนี้ก็ไปเรียนตามปกติ ไม่มีไรมาก เออใช่ ได้คะแนนสอบเลขแล้ว 100% โอ้ว ดีใจค่ะ คืออาจารย์เอาเรื่องที่เรียนไปนานแล้วมาสอบ กลัวลืมมากๆเลย ดีจังที่ยังจำได้อยู่ ก็เลยทำคะแนนให้บ้าน1คะแนน(รร.เรามันจะมีทำคะแนนเหมือนในแฮร์รี่เลยอ่ะ) มาริจังไม่สบายมาก เราเลยแบกไปห้องพยาบาล เรียนคาราเต้คนเดียวเลย โฮๆๆ ไปนั่งคุยเล่นกับฮันจิน วันนี้ฮันจินมาแปลกบอกว่าตัวเองเป็นคนญี่ปุ่น ฮ่าๆๆๆ ฮันจิน เป็นเกาหลีดีๆไม่ชอบรึ เราเป็นให้ก็ได้นะ ฮ่าๆๆๆๆ