~* サワレナイ *~ The Precious Memory with U

ทำไมกันนะวันคืนที่แสนดีมันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันแวลาที่อยากให้นานเท่าที่จะนานได้มันกลับเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว...........

15 กันยายน 2549 เป็นวันที่จะไม่มีวันลืมเลยในชีวิต วันที่เราได้เจอกันเสียที แม้ว่ามันจะต้องแลกกับหลายๆอย่างที่ตามมา แต่ก็ต้องบอกว่าคุ้มจริงๆ ไม่ผิดหวังเลยที่ลงทุนขนาดนี้

วันนั้นหยุดเรียนค่ะ ไม่ไหว ถ้าไปโรงเรียนคงต้องไปแค่ครึ่งวันก็เลยหยุดเรียนไปเลย มุกใสมาค้างที่บ้านตั้งแต่คืนวันพฤหัส แล้วก็รับเพื่อนๆที่สาธิตตอนเย็น นัดกันใส่เสื้อแดงเตรียมพร้อม งานนี้คุณแม่ขับรถไปส่งค่ะ รถติดเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีใคร ระหว่างการเดินทางมันยังสนุกสนานเฮฮา แต่พอมาถึงหน้างานใจมันก็เริ่มสั่นอย่างบอกไม่ถูก ตื่นเต้นไปตามๆกัน ก่อนงานจะเริ่มไปนั่งทานแม็คกันอีกฮอลนึงเพราะว่าคนน้อย เข้าห้องน้ำเตรียมตัวเตรียมใจ แล้วกลับไปที่อารีน่า.....

เดินไปเดินมาก็ตัดสินใจต่อแถวเข้างานเพราะตอนนั้นก็ทุ่มครึ่งได้แล้ว เริ่มมีเสียงกรี๊ดจากในฮอลเพราะว่าเค้าเปิดเอ็มวี ไอ้เรายิ่งตื่นเต้นอยู่ด้วย เฮ้อ...........ตรวจกระเป๋าเสร็จก็เข้าไปที่ประตู เดินวนมั่วกันอยู่นาน ฮ่าๆ พอหลุดพ้นประตูเข้าไปเท่านั้นและอยากจะร้องไห้ด้วยความดีใจ ที่นั่งที่ตอนจองทำใจเอาไว้ว่าจะมองไม่เห็นอะไรเลยถึงกับต้องยืมกล้องส่องทางไกลของลุงมาใช้ ปรากฏว่าห่างจากเวทีเล็กนิดเดียว โอยยตอนนั้นขาสั่น เต้นเป็นเจ้าเข้าแล้วเรา ตื่นเต้นจัง ที่นั่งเรามันหน้ายุนโฮพอดีเลยอ่ะ โอ้วววววววววว กรี๊ดมาก

นั่งรอดูพีวีเตรียมพร้อมทำใจกันอยู่นาน คอนก็เริ่มเสียที เปิดมาอย่างประทับใจ แต่เสียดายที่เราฟังเพลงที่เป็นไลฟ์คอนที่เกาหลีมาจนเบื่อแล้ว มันเลยไม่ตื่นเต้นว่าเพลงอะไรจะต่อ เพราะมันรู้คิวหมดแล้ว แต่ยังไงคอนเสิร์ตนี้ก็ยังเป็นคอนเสิร์ตที่น่าประทับใจอยู่ดี

สิ่งที่ทำเอาเราบ้าคลั่งร้องไห้จนเพื่อนงงคือตอนที่ยุนโฮเต้นเพลงแรก แม้ว่าเพลงนั้นมันจะเต้นช้าๆ แต่เราก็บ้าไปแล้ว ก่อนมาคอนยังพูดเศร้าๆกับเพื่อนว่าอบป้ายังขาไม่ค่อยจะหายดี เต้นไม่ได้แน่ๆเลย งานนี้อดเห็นอบป้าเต้น rising sun แน่ๆเลย เราทำใจมานาน แต่ในใจลึกๆก็อยากเห็นยึนโฮเต้นเพราะเราชอบยุนโฮจากเพลง rising sun เต้นเก่งมากๆ (เมื่อก่อนชอบแจจุง ฮ่าๆ) แต่งานนี้ยุนโฮเต้นเต็มที่จะนับว่าเท่ห์มากทีเดียว สิ่งที่เรากังวลคือตอนนี้ยังอยู่ในช่วงพักฟื้นเต้นขนาดนี้จะไม่เป็นไรเหรอ... บางทีเวลาเห็นยุนโฮกระโดดหรือว่าเต้นก็ใจหายเหมือนกัน งานนี้คนที่เต้นไม่ได้กลับเป็นชางมินแทน สงสารกี้จัง กี้ชอบชางมินมาก แล้วมาป่วยแบบนี้ เฮ้อ......

มีฉากวายๆให้ดูกันเยอะแยะมากมาย เฮ้อ...ได้ใจ เออ ขอแว๊ปพูดถึงเอสเจ เราชอบเพลงเอสเจเพราะว่ามันติดหูง่ายนะ แต่คอนคราวนี้เราแอบน้อยใจ ทำไมคนกรี๊ดเอสเจเยอะกว่าดองบัง นี่มันคอนดองบังไม่ใช่เหรอเนี่ย กลัวดองบังจะน้อยใจจังเลยอ่ะ เอาเถอะยังไงเค้าก็พี่น้องค่ายเดียวกัน และเราว่าดองบังคงใจกว้างพอ ^^

เพลงที่ประทับใจที่สุดเห็นจะเป็นเพลง rising sun เพราะนี่คือเพลงโปรดของเรา อีกอย่างแสงสีมันอลังการมาก ชอบจังเลย บรรยากาศเลยมันส์ตามไปด้วย ยุนโฮเองก็เต้นอย่างเต็มที่ คุ้มจริงๆที่ได้มาดูคอนเสิร์ตคราวนี้ ตอนที่ยุนโฮเดินมาร้องเพลงตรงเวทีเล็กมันแบบว่าตรงๆหน้าเราเลย ทำไมน๊าคนคนนี้ถึงได้หน้าตาดีขนาดนี้ ฮ่าๆๆ เราคิดอย่างแรกเลยนะ ไม่น่าเชื่อว่าจะมาหลงชอบผู้ชายคนนี้เพราะเมื่อก่อนไม่เคยคิดจะชอบเลย (มัวแต่ชอบคนสวย) อีกอย่างไม่เคยคิดจะย่างกรายมาแถวเกาหลีเลย ชอบพวกทักกี้ ยามะพีมาตลอด แต่ว่าพอมาชอบ มันก็เลิกไม่ได้ เพราะผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา แต่นิสัยยังน่ารักอีกด้วย ทั้งหน้าตาดีนิสัยดีมีเสน่ห์ขนาดนี้จะเลิกรักได้ยังไงกัน

หลังคอนเริ่มก็ไปส่งเอสเจขึ้นรถบัสเจอช็อตคิบอมอ่อยอย่างแรง หึหึหึ เอาจริงๆเริ่มบ้าเกาหลีจากตานี่เลย ดูรายการเกาหลีแล้วชอบ แล้วมาคราวนี้ยังมาอ่อยๆ ไหนในรายการแกติ๋วๆไงวะ ไหงมาไทยทั้งเก็กทั้งอ่อย ฮ่าๆๆ น่ารักดีจริงๆเลย

ปล. รูปในบีจีเราถ่ายเองหมดยกเว้นรูปจากงานแถลงข่าว
ปล. เครดิต sanook.com สำหรับภาพดีๆค่ะ